GETİRİ

GETİRİ (RECEIVED), tam yatırılmış bir menkul kıymet vadesine kadar elde tutulduğunda vade sonunda alınacak tutarı verir. Yatırım tutarı, indirim oranı ve düzenleme ile vade tarihleri kullanılarak hesaplanır. Bono ve tahvil gibi iskontolu kıymetlerde vade gelirini bulmak için kullanılır.

Söz dizimi ve parametre​

Tarihleri çoğunlukla hücre başvurusu ya da TARİH işleviyle verin; tırnak içindeki metin tarihler bölgesel ayarlara bağlı olarak #DEĞER! hatasına yol açabilir. Düzenleme tarihi menkul kıymetin alıcıya satıldığı gündür, vade ise kıymetin sona erdiği tarihtir.

1. Vade sonunda alınacak tutar​

Üç farklı iskontolu kıymetin vade sonunda getireceği tutarı hesaplayalım. E2 hücresine aşağıdaki formülü yazıp aşağı kopyalayın:
temel parametresi verilmediği için 30/360 yöntemi kullanılır.
Sonuçlar sırasıyla 1.025.641,03, 510.204,08 ve 265.957,45 olur. İlk satırda düzenleme ile vade arası 30/360 yöntemine göre 180 gündür; yıl 360 gün sayılır. Hesap şöyle doğrulanır: 1.000.000 / (1 − 0,05 × 180 / 360) = 1.025.641,03. İndirim oranı ve vadeye kalan süre arttıkça paydadaki (1 − indirim × gün / yıl) değeri küçülür ve vade tutarı yatırım tutarına göre yükselir; bu artış süreyle doğrusal değildir.

2. Gün sayım temeli seçenekleri​

Aynı kıymeti beş farklı gün sayım yöntemiyle hesaplayalım. Düzenleme tarihi 15 Ocak 2024, vade 15 Temmuz 2024, yatırım 1.000.000 ve indirim oranı %5 olsun. B2 hücresine aşağıdaki formülü yazıp aşağı kopyalayın:
Sonuçlar sırasıyla 1.025.641,03, 1.025.497,34, 1.025.933,31, 1.025.568,98 ve 1.025.641,03 olur. 0 ve 4 değerlerinde ay başına 30 gün esas alındığı için sonuçlar aynıdır; 1, 2 ve 3 değerlerinde ise gerçek gün sayısı (182) kullanılır. Yıl uzunluğu ise 1 için gerçek yıl (366), 2 için 360, 3 için 365 gündür.

3. Boş ve ondalıklı temel değeri​

temel boş bırakıldığında ya da ondalıklı verildiğinde ne olduğunu görelim. C sütunundaki değer formülde temel olarak kullanılır. D2 hücresine aşağıdaki formülü yazıp aşağı kopyalayın:
Sonuçlar sırasıyla 1.025.641,03, 1.025.641,03 ve 1.025.933,31 olur. Boş bırakılan temel için 0 (30/360 ABD yöntemi) kullanıldığından ilk iki satır aynıdır. 2,7 değeri tam sayıya yuvarlanmadan kesilir ve 2 olarak işlenir; bu nedenle sonuç Gerçek/360 yöntemiyle hesaplanır.

4. Geçersiz bağımsız değişkenler​

Geçersiz girdilerde işlevin verdiği hataları görelim. E2 hücresine aşağıdaki formülü yazıp aşağı kopyalayın:
İlk satırda düzenleme tarihi vade tarihinden sonradır; ikinci satırda yatırım tutarı, üçüncü satırda indirim oranı sıfırdır. Dördüncü satır geçerli bir karşılaştırma sağlar.
Sonuçlar sırasıyla #SAYI!, #SAYI!, #SAYI! ve 1.029,60 olur. İlk satırda 31 Mart 2011 tarihli düzenleme, 30 Eylül 2001 tarihli vadeden sonra olduğu için #SAYI! hatası alınır. İkinci satırda yatırım sıfır, üçüncü satırda indirim sıfır olduğundan yine #SAYI! döner. Son satırdaki geçerli girdilerle ise normal bir getiri hesaplanır.

Kullanırken dikkat edin​

• Hesaplama: GETİRİ = yatırım / (1 − indirim × A / D). Burada A, düzenleme tarihi ile vade tarihi arasındaki gün sayısıdır; D ise yıldaki gün sayısıdır. temel 0 ve 4 iken A ve D, ayı 30 gün, yılı 360 gün sayan yönteme göre bulunur. 1 değerinde A gerçek gün sayısı, D gerçek yıl uzunluğudur. 2 değerinde A gerçek gün sayısı, D 360; 3 değerinde A gerçek gün sayısı, D 365 olur.
• düzenleme ve vade: Düzenleme tarihi, alıcının tahvil gibi bir kuponu satın aldığı gündür. Vade, menkul kıymetin sona erdiği tarihtir. Vadeye kadar elde tutulan kıymet için çoğu zaman tam yatırılmış ifadesi kullanılır. Tarihler hücre başvurusu, TARİH işlevi ya da seri numarası olarak girilmelidir; tırnak içinde metin olarak yazılan tarihler bölgesel ayara göre yanlış yorumlanabilir ve #DEĞER! hatası verebilir. düzenleme veya vade tam sayı değilse ondalık kısım atılır.
• Hata koşulları: düzenleme veya vade geçerli bir tarih değilse #SAYI! hatası alınır. düzenleme değeri vade değerine eşit ya da ondan büyükse sonuç #SAYI! olur. yatırım sıfır veya negatifse #SAYI! döner. indirim sıfır veya negatifse de #SAYI! döner. Sayısal olmayan bir girdi #DEĞER! hatasına yol açar.
• temel: temel gün sayım yöntemini belirler: 0 = 30/360 (varsayılan, ABD yöntemi), 1 = Gerçek/Gerçek, 2 = Gerçek/360, 3 = Gerçek/365, 4 = 30/360 (Avrupa yöntemi). temel boş bırakılırsa 0 kullanılır. Tam sayı değilse ondalık kısım atılır. 0'dan küçük ya da 4'ten büyükse #SAYI! hatası verir.
• İlgili işlevler: FAİZ_ORANI, tam yatırılmış bir menkul kıymetin yatırım tutarı ile vade tutarından faiz oranını bulur; bu işlevle yakından ilişkilidir ve ters yönde hesap gerektiğinde tercih edilir. İNDİRİM, bir kıymetin iskonto oranını hesaplamak istediğinizde kullanılır. TARİH, düzenleme ve vade tarihlerini yıl, ay, gün değerlerinden güvenli biçimde üretmek için kullanışlıdır.

Mini Sayfa içindeki sonuç hücresini seçerek gerçek formülü görebilirsiniz. Formüllü örnekleri indirilebilir Excel dosyasında da kullanabilirsiniz.