Çalışma Günlerine Göre Yıllık İzin Süresi Hesaplama

Tarih Aralığını Hafta Sonu Tatil ve Arefe Ayrımıyla Değerlendirme​

Bu çalışma kitabı, izin başlangıcı ile işbaşı tarihi arasındaki süreyi takvim günü ve çalışma günü ayrımıyla inceleyen bir Excel örneğidir. Cumartesi ve pazar günleri hafta tatili olarak değerlendirilir. Ayrı sayfadaki tarihli tatil kayıtları izin hesabından çıkarılır; açıklamasında Arefe geçen ve hafta içine denk gelen günler yarım gün ağırlığıyla ele alınır. Başlangıç ve işbaşı alanlarından toplam izin süresi, son uygun iş günü ve üç aylık dağılım hesaplanır. Kaynak, farklı izin aralıklarının aynı formül mantığında nasıl karşılaştırılabileceğini gösterir.
Çalışma kitabında izinler ve tatiller adlı iki görünür sayfa bulunmaktadır. Altı örnek tarih aralığı ve toplam 60 formül vardır. Formüllerin önemli bölümü kaynakta klasik dizi formülü olarak saklanmıştır. VBA makrosu veya dış çalışma kitabı bağlantısı bulunmaz. Özgün XLSX sürümü geçmişte korunmuştur; yeni sürümde yalnız bir tatil açıklamasının yazımı yarım gün formülleriyle eşleştirilmiştir. İşlev testleri özel kopyalarda yürütülmüştür. tatiller sayfası 2021 ve 2022 yıllarına ait manuel örnek kayıtlar içerir. Bu kayıtlar güncel yılın tatil listesi olarak sunulmaz ve dosya internetten yeni tatil tarihleri indirmez.

İzin Aralıklarının Girildiği Sayfa​

izinler sayfasında B sütunu başlangıç, C sütunu işbaşı tarihidir. Kaynaktaki altı örnek 2021 yılındaki farklı aralıkları kullanır. Bazıları tek ayda, bazıları temmuzdan ağustosa veya eylüle uzanır. Bu örnekler bir personel kayıt listesi içermez; çalışan adı, kimlik veya iletişim alanı bulunmaz. Aynı satırdaki iki tarih, o satırın bütün sonuçlarını besler. Tarihler değiştirilirken sonuç formüllerinin üzerine manuel değer yazılmaması gerekir.
İşbaşı günü izin aralığına dahil edilmez. Formüller başlangıç tarihinden işbaşı tarihinin bir önceki gününe kadar olan tarihleri değerlendirir. F sütunundaki toplam gün farkı da C eksi B işlemiyle bulunur. Örneğin başlangıç ile işbaşı arasında on dört takvim günü varsa bu fark, hafta sonu ve tatil ayrımı yapılmadan on dört olarak görünür. Yıllık izin gününe karşılık gelen G sütunu ise aynı aralığı farklı kurallarla sayar; iki sütunun eşit olması beklenmemelidir.
Bu yapı gerçek Excel tarihleriyle çalışır. Tarih hücresine metin olarak girilen değerler, biçim olarak benzer görünse bile seri değer hesabıyla aynı sonucu vermeyebilir. Dosyada metin tarihlerini otomatik dönüştüren ayrı bir veri temizleme işlemi bulunmaz. Başlangıç tarihinin işbaşı tarihinden önce olması, kaynak aralık kurma mantığının beklediği kullanım şeklidir. Ters veya geçersiz tarih aralıkları için ayrıca iş akışı tanımlandığı varsayılmamalıdır.

Hafta İçi ve Tatil Ayrımı​

Formüllerde WEEKDAY işlevinin ikinci türü kullanılır. Bu tür pazartesiyi bir, pazarı yedi olarak değerlendirir. Altıdan küçük değerler hafta içini, altı ve üzerindeki değerler hafta sonunu temsil eder. Böylece çalışma haftası pazartesiden cumaya sabitlenmiştir. Cumartesinin çalışma günü sayıldığı bir düzen için dosyada hazır bir hafta seçici bulunmaz. Hesaplama bu sabit varsayımla yorumlanmalıdır; her çalışma düzenine otomatik olarak uyduğu ileri sürülmez.
Tatil kayıtları tt adlı tarih aralığından okunur. Bir gün bu aralıkta bulunmuyorsa ve hafta içine denk geliyorsa normal iş günü hesabına katılır. COUNTIF, tarihlerin tatil listesinde kaç kez geçtiğini kontrol eder. SUMPRODUCT, bu koşulları birleştirerek toplamı üretir. Formüllerde ROW ve INDIRECT ile tarih seri değerleri üzerinden günlük bir dizi oluşturulur. Bu yöntem ayrı bir takvim sayfası çizmeden aralıktaki her günü değerlendirmeyi sağlar.
J sütunu resmî tatil ve hafta tatili olmayan iş günlerini gösterir. L sütunu resmî tatil olmayan hafta sonu günlerini sayar. K sütununda arefe olmayan resmî tatillerin sayısı yer alır. Bu sütunlar aynı kavramın farklı adları değildir; birbirinden farklı koşulları içerir. Özellikle resmî tatilin hafta sonuna denk gelmesi durumunda L hesabı o tarihi ayrıca hafta sonu grubuna dahil etmez. Kaynak formüllerde bulunan bu ayrım korunmuştur.

Arefe Günlerinin Yarım Gün Ağırlığı​

tg adlı açıklama aralığında Arefe metninin bulunup bulunmadığı FIND ile kontrol edilir. Bu nedenle tatil açıklamasının yalnız dekoratif bir etiket olmadığı görülür. Arefe sözcüğü, yarım gün hesabının koşullarından biridir. İlgili tarih izin aralığında ve hafta içinde olduğunda toplamda yarım gün olarak kullanılır. Hafta sonuna denk gelen arefe için aynı yarım gün katkısı eklenmez. Kaynakta ayrı bir saat hesabı veya kişiye özel çalışma süresi girdisi bulunmaz.
I sütununun başlığında arefe günü sayısı ifadesi yer alsa da formül sonucu yarım gün ağırlığını içerir. Tek uygun arefe günü bu sütunda 0,5 katkı oluşturur. G sütunundaki toplam yıllık izin günü sayısı, J sütunundaki normal iş günü sayısı ile bu yarım gün katkısını birleştirir. Bu nedenle toplam kesirli olabilir. Sonucun tam sayıya yuvarlanması için ayrı bir ROUND işlemi bulunmaz; kaynak hesap hassasiyeti korunur.
Bu davranış, tatil açıklamalarının ve tarihlerinin birlikte tutulmasını gerektirir. Açıklamadaki arefe işareti silinir veya farklı yazılırsa o kayıt kaynak formülün beklediği sınıflandırmadan çıkabilir. Özgün B5 açıklaması Arife Günü biçimindeydi; yeni sürümde Arefe Günü olarak düzeltilerek mevcut FIND koşuluyla eşleştirildi. 10–18 Mayıs 2021 aralığı bu düzeltmeden sonra 3 yerine 3,5 izin günü hesaplar. Diğer formüller değiştirilmemiştir. Tarih listesi ile açıklama listesine aynı satır düzeninde veri eklenmesi gerekir. Bir hücrenin boş bırakılması veya iki aralığın farklı uzunluklara ulaşması dizi hesabını etkileyebilir. Dosya bu düzeni otomatik olarak denetleyen bir veri yönetim ekranı sunmaz.

Son İş Günü ve Aylara Dağılım​

E sütunu işbaşı öncesindeki son uygun iş gününü belirler. Bu hesap normal hafta içi günleri ile uygun arefe tarihlerini birlikte değerlendirir ve en son tarihi seçer. Bir arefe yarım gün de olsa uygun son gün olarak görülebilir. MAX, LARGE ve koşullu dizi ifadeleri bu son tarihi bulmak için kullanılır. Bu hücre ile C sütunundaki işbaşı tarihi aynı kavram değildir; arada hafta sonu veya tam tatil bulunabilir.
N, O ve P sütunlarında ilk ay, ikinci ay ve üçüncü ay sonuçları vardır. EOMONTH ile ilgili ay sınırları belirlenir; başlangıç ve bitiş tarihleri bu sınırlarla kesiştirilir. Her ay için normal iş günleri ve arefe yarım gün katkısı yeniden sayılır. Böylece toplam izin günlerinin ilk üç takvim ayına dağılımı görülebilir. Kaynakta dördüncü ve sonraki aylar için ek sonuç sütunları bulunmadığından uzun bir izin aralığının bütün aylara dağıtıldığı iddia edilmez.
Özel Excel testlerinde tarih aralıkları değiştirilerek hafta sonu, arefe, yıl geçişi ve artık yıl günleri incelenmiştir. İlk üç ay içindeki aralıkların aylık sonuçları toplam izin hesabıyla karşılaştırılmıştır. Bu test takvim aritmetiğinin çalışma davranışını doğrular; 2024 veya başka bir yıl için güncel resmî tatil tablosunun sağlandığı anlamına gelmez. Kaynak tatil listesinde bulunmayan bir yılın tatilleri hesapta otomatik olarak ortaya çıkmaz.

Tatil Sayfasının Bakımı ve Kullanım Sınırları​

tatiller sayfasında tarih ve açıklama sütunları vardır. tt ve tg adları OFFSET ile bu sütunlara bağlanır; COUNTA dolu hücre sayısını kullanarak aralığın yüksekliğini belirler. Kaynak listede başlık dahil otuz dört satırlık görünüm bulunmaktadır. Yeni kayıtlar eklenirken tarih ve açıklamaların eşleşmesi, boş aralık bırakılmaması ve açıklamalardaki arefe sınıflandırmasının korunması önemlidir. Bu işlem manuel tablo bakımıdır; başka bir takvim sisteminden otomatik senkronizasyon yoktur.
Kullanımda önce özgün dosyanın bir kopyası alınabilir. İlgili yıl için tatil kayıtları kontrol edilir, izin başlangıcı ve işbaşı tarihi düzenlenir. Takvim günü farkı, normal iş günleri, arefe katkısı ve toplam izin birlikte okunur. Ardından son uygun iş günü ile üç aylık dağılım kontrol edilir. Gerçek iki sayfanın görüntüleri galeride bulunur. Dosya tarih aralığı hesaplarını öğrenmek ve kaynak varsayımlarını incelemek için kullanılabilir; güncel izin mevzuatı, şirket politikası veya resmî tatil uygunluğu garantisi verilmez.